Een persoon met dysartrie kan op verschillende manieren klinken.
- Soms lijkt het alsof met dubbele tong of mompelend gesproken wordt.
- Het komt ook voor dat de spraak ‘door de neus’ (nasaal) klinkt of dat de coördinatie tussen adem en stem verstoord is. De stem klinkt dan niet helder en er is te weinig adem om de zin volledig uit te spreken.
- Ook kan het spreken te snel gaan en met onregelmatige pauzes.
Dit alles komt doordat (een deel van) de spieren die betrokken zijn bij de uitspraak niet goed of minder goed werken. Ook kan er een verlamming aanwezig zijn aan één kant van het gezicht en kan het gevoel aan één kant van het gezicht anders zijn. Soms is de spraak hierdoor zeer moeilijk te verstaan. Het begrip van de taal is wel goed.